İNSAN? - Cumayeri Forum

Burdasiniz :

Hosgeldiniz, Ziyaretci
Lutfen Giris ya da Kayit. Kayip Parola?

Cumayeri Forum

KİMLER NELER SÖYLEMİŞ

hangi kapıdayız?

İNSAN? (1 inceleyen) (1) Ziyaretci

HANGİ KAPIDAYIZ?... Tasavvufta dört kapı vardır ve bunlar: 1. Şeriat Kapısı 2. Tarikat Kapısı 3. Marifet Kapısı 4. Hakikat Kapısı Öğreti olarak bu kapılar birer birer geçilerek Hakikate ulaşılır. Öğrencilerinden biri Mevlana\'ya sormuş; \"Efendim, bu 4 kapı meselesini ben pek anlayamıyorum. Bana anlayabileceğim bir lisanla anlatır mısınız?\" \"Şimdi bak, karşı medresede dersini çalışan dört kişi var ve hepsi rahlelerine eğilmiş. Sen git bunların hepsinin ensesine bir şamar at, sonra gel sana anlatayım.\" Öğrenci gitmiş, birincinin ensesine bir tokat atmış. Tokadı yiyen derhal ayağa kalkıp arkasını dönmüş ve daha kuvvetli bir tokatla Mevlana\'nın öğrencisini yere yıkmış. Öğrenci dayağı yemiş, geri dönecek ama hocasına itaat var. Yaradana güvenip ikinciye de bir tokat atmış. O da derhal ayağa kalkıp elini kaldırmış. Tam tokadı vuracakken vazgeçip yerine oturmuş. Öğrenci devam etmiş, üçüncüye de bir tokat atmış. Üçüncü şöyle bir kafasını çevirip baktıktan sonra çalışmasına devam etmiş. Dördüncü, tokadı yemesine rağmen hiç oralı bile olmadan çalışmasına devam etmiş. Öğrenci Mevlana\'ya dönmüş, olanları anlatmış. Mevlana; \"İşte sana istediğin örnekler.... Birinci, şeriat kapısını geçememiş biri idi. Şeriatta kısasa kısas olduğu için, tokadı yiyince kalktı, aynısını sana iade etti. İkinci, tarikat kapısındadır. Tokadı yiyince o da kalktı, tam tokadı iade edecekti ki, tarikat öğretisinde verdiği söz aklına geldi. \"Sana kötülük yapana bile iyilik yap\". Onun için döndü, oturdu. Üçüncü, marifet kapısına kadar gelmiştir. İyinin ve kötünün tek Yaradandan geldiğini bilir, inanır. Yaradan bu kötülüğe hangi iblisi alet etti diye merakından şöyle bir dönüp baktı. Dördüncü, hakikat kapısını da geçmiştir. İyinin ve kötünün tek sahibi olduğunu ve aynı olduğunu bilir. Onun için dönüp bakmadı bile... Mevlana

Begenilen: 0

BAsLIK: İNSAN?

Forum Araclari

#420

İNSAN? 7 Ay, 1 _FB_DATE_WEEK once

Karma: -11

İnsan!
Karışık bir Nutfe,bilinende bir Meçhul.Öncesi İlgi sonrası İsyan...

İnsan!
Ruha üflenen mizan,mizanda akılalmaz intizam.Yüce elin özendiği,sevgili,değer,muteber ve Kıyamete dek bir Umut.

İnsan!
Özenle yaratılan,yaratılanlar içinde varolan.Varlığı emirle sabit,melekler secdede ve secde ile yücelen bir Abid.

İnsan!
Sınanan,her şeye çabucak kanan,Ruhunda pişmanlık ve bedenen libassız kalan.Şaşkın bakışında endişe,yüreğinde korktuğuna bir umut.Havaya açılan avuç,günaha dökülen dil.Avuçta bir beklenti,dilde kazanmak için sermaye.Beklentide rahmet,sermayede Tövbe…

İnsan!
Dünya kendisi için yaratılan,dünya içinde dünyaya atılan.Dar bir mekan,havadan mahrum,kordona bağlı bir hayat.Hayat içinde hayattan bihaber bir hayat.Düşmemek için asılan,sallanan ve her an kaybolacağı bir mekan..

İnsan!
Güneşle beraber doğan,toprakta tohum ve tohumda saklı yeşil bir orman.Yaşama merhaba diyen bir filiz,boy atan,dallanan ve budaklanan,hayatı taşıyan koskoca bir çınar.Kışın dökülüp yazın açılan,yaprak olup savrulan,dalda kırık ve gövdede kurtlanan.Her daim hayata yeniden doğan.

İnsan!
Günahı yüklenen,sevaptan kaçan.Amaçsız ama bir okadar gamsız.Yiyen içen ve düşünen ama hayatı bilmeyen.Soru soran,cevap arayan.Aradığını bulan,bulduğunu yitiren.Karnı yiyip gözü doymayan.Aklı düşünüp düşündüğünü sözü doğrulamayan.

İnsan!
Unutkan.Bilgisine mahkum,hatırlamasına gardiyan.Nankör ama bir okadar garantör.Gözü ileriye dönük,bilmez ki bugünü yarının dünü.Bugün olan oldu,yarınsa olacak.Ya geçmiş,işte o bugün ve yarından unutulacak.İnsan, damarda akan kan.İnsan, Unutkan…

İnsan!
Sorumluluk alan,dağdan yüce ve yücelerden heybet alan.Yüklenen,ne yüklendiğinden habersiz.Yücelerden heybetli ama heybetinde çaresiz.^^ Biz onu dağlara teklif ettik ama o yüklenmekten kaçındı.Onu İnsan yüklendi.^^Heyhat…Heyhat…Heyhat…

İnsan!
Gemide iman,karada isyan.Dalgalarda tövbe,karalarda küfran.Dara düşünce çıkmaya gayret,çıkınca rahata hayret.Bencil,egoist ama bir okadar hümanist…

İnsan!
Bir çiğnem et,karışık bir nutfe,rahime asılan bi çare hayat.Düşük korkusu,doğum umudu.Her daim hayata doğan bir nefes ve her daim duran soluk.Yaşayan,yaşadıkça yaşlanan,unutan,çocuklaşan ve zirvesi bembeyaz kara kesmiş yüce bir dağ. hayatta kırılan anlar,savrulan hayat.Gövdeye düşen kurt ve tutunduğu toğrağa vedaya hazırlanan YÜCE BİR ÇINAR…

İnsan!
Ruh,
Nutfe,
Yüce bir Dağ,
Toprağa tutunan Ulu Çınar…

İnsan!
Ben,Sen,O
Ve
Biz,Siz,Onlar…

selam ve dua ile…

zülfiye (Yetkili)