hayat herkese aynı cömertlikte değil......kimine hayat gümüş bir tepsi içinde sunulurken,diğer taraftaki tırnaklarıyla,dişleriyle kazır..tırmalar hayatı..sahip olabildikleri yine de buruk sevinçlerdir....buruk mutluluklar..eksik duygular........bir yanı gülerken,diğer yanından kor yangınlar damlar da..kimsecikler görmez..göremez....tutunmaya çalışır hayata yine de..hiçbirşey olmamışçasına....hayatı gümüş tepsiyle sunulan ise hoyratça harcar verileni..hoyratça ezer geçer çevresindekileri....ne anlayabilir olan biteni..ne de anlamaya çalışır...hayat herkese aynı cömertlikte değil...kimine bol kahkaha..kimine bol gözyaşı..kimine bol mutluluk..kimine bolca hüzün...payımıza düşeni yaşayacağız.....yaşamın bize verecekleri...verdikleri...veremedikleri..vermedikleri.....aldıkları.....tek avuntumuz da şu olsa gerek:olsun,hayat beni çok daha dirençli yaptı..artık gelebilecek her belaya daha donanımlıyım.......sadece kandırmaca bu!!!!donanımlı olmak,gelecekleri engellemiyor ki!!yine en zayıf ,en savunmasız anında yakalıyor hayat..ve savuruyor oradan oraya....ne kadar ders aldım desek de......gümüş bir tepsi mi,yoksa dişle-tırnakla kazanılan hayat mı...hangisi daha acıtır insanı acaba?????hepinizin dişle-tırnakla dediğinizi duyar gibiyim))ama dürüst olun nolur))hanginiz istemezdi cömertçe sunulan bir yaşamı??))